Geschiedenis

ROTONDE, DE GEHELE GESCHIEDENIS

Aan het begin van de vorige eeuw schonk de heer V.d Toorn, hoofd van de hervormde school in de Kerkstraat, na zijn overlijden een legaat aan de kerk. Een legaat dat besteedt moest worden ten gunste van de kinderen. Rond 1920 werd de kleuterschool aan de Herenstraat geopend, die tot in het begin van de zestiger jaren in gebruik bleef. Toen verhuisden de kleuters naar een nieuwe school in De Wildert en kwam het gebouw leeg te staan. Aad Hoebeke, J. van Verseveld, Bram van Mannekes en Joop de Ruiter (later de beheerder van de soos) leek het een leuk idee om in het gebouw iets voor jongeren te gaan organiseren. In Berkel en Rodenrijs waren al verschillende clubs voor de jongeren, maar die waren meestal of alleen voor meisjes of alleen voor jongens en altijd verbonden met een bepaalde kerk. In die tijd kwamen steeds meer mensen van buitenaf in Berkel wonen en deze waren niet verbonden aan een kerkgemeenschap en voor die jongeren was niets te beleven in het dorp. De initiatiefnemers van het eerste uur waren allemaal afkomstig uit de hervormde kerk maar hadden hetzelfde doel voor ogen; een locatie openen voor iedereen, ongeacht afkomst of religie. Het gebouw was eigendom van de hervormde kerk en van die kant kwam in eerste instantie nogal wat weerstand. Met veel hangen en wurgen kregen de jongens uiteindelijk toch toestemming van start te gaan. De kerk stelde een bepaald bedrag beschikbaar en verder moest er zelf opgeknapt worden. Toen kwam de vraag: hoe gaan we het noemen? `De kruin` werd afgekeurd, omdat de paardestal naast `t Raedthuys (waar vroeger de paarden werden gestald) al zo werd genoemd. De keuze viel op de naam `Rotonde` omdat het gebouw in het centrum van het dorp lag.

Bij opening van Rotonde, eind jaren zestig, keken de leden van de toenmalige kerkraad verschrikt op want er werd bier geschonken! De avonden bestonden in hoofdzaak uit platen draaien, dansen, discussi�ren, optredens van artiesten en af en toe kwam de dominee op bezoek. De soos was aangesloten bij een servicebureau in Den Haag, waar de artiesten gecontracteerd werden; Herman Brood, Gruppo Sportivo, Harry Touw, Hans dulfer en Sjef van Oekel wisten Rotonde te vinden. Er werden tevens dichters- en ouderavonden georganiseerd en met oudejaarsnacht was Rotonde steevast tot de nok toe gevuld. Ook werden er zo nu en dan films vertoond; Turks Fruit werd door de kerkraad afgeraden omdat het moraal van de film niet overeenkwam met de gedachte van de kerk en de inhoud van Rotonde. Het annuleren van de klassieker veroorzaakte in de zomer van 1978 een golf van reacties bij de leden en naar aanleiding van dit incident begon het bestuur te overwegen of het zelfstandig gaan van Rotonde, dus zonder samenwerking met de kerk, niet verstandiger zou zijn. Ondertussen groeide de soos, met een ledental van gemiddeld 250, uit tot een van de betere soci�teiten van Zuidwest Nederland. De bezoekers kwamen niet alleen uit Berkel en Rodenrijs, maar zelfs vanaf het Noordereiland in Rotterdam werd er deze kant op gefietst.

In de nacht van dinsdag 19 op woensdag 20 augustus 1980 brak brand uit in het pand aan de Herenstraat 12. De gehele platencollectie (500 elpees en 1000 singles), alle apparatuur en de volledige boekhouding ging in vlammen op. Het enige dat de ramp overleefde was het naambordje. In de tien jaar dat de soos toen bestond was er voor 80.000 gulden verbouwd met zelf opgebracht geld Als noodoplossing vond Rotonde onderdak in de houten kantine van de Berkelse Hockeyvereniging HBR op Sportpark `t Hoge Land waar het `s winters zo koud was dat de soos een paar weekenden moest sluiten omdat de bierleidingen bevroren waren. Tot overmaat van ramp werd in februari 1982 de muziekinstallatie ook nog eens gestolen en dit deed de leden natuurlijk nog meer verlangen naar een eigen locatie want in deze tussenfase werden live-optredens verzorgd in `de Ark` aan de Noordeindseweg.

Na ruim twee jaar hard werken en overleg met de Gemeente kwam het soosgebeuren opnieuw van de grond in een speciaal voor hen, door de Gemeente gebouwd, pand aan de Oostersingel. Omdat het piramide-vormige gebouw werd geplaatst in een woonwijk leverde dit heel wat protesten op van de omwonenden maar de bouw ging onverminderd door. Op 6 oktober 1982 opende Rotonde met medewerking van de Amazing Stroopwafels en de theatergroep Purper voor de tweede keer haar deuren. Het succes in dit nieuwe gebouw was echter niet overweldigend; het pand bleek niet aan de geluidsnormen te voldoen. Vanaf september 1985 moest Rotonde het wat `stiller aandoen` omdat de bewoners van de aangrenzende Langeveldtstraat en de Van Naeldwijcklaan geregeld klaagden over geluidsoverlast. Optredens werden onmogelijk en de geluidssterkte van de muziek moest zodanig worden aangepast dat het bij een bezoekersaantal van 40 mensen bijna geheel overstemd werd. Tenslotte werd op last van de Gemeente een geluidsbegrenzer aangebracht. Toenmalig voorzitter Jan van Wijk: “We hadden op een plaats onder het plafond een microfoon geplaatst om het geluid te registreren. Als het volume boven een bepaalde grens kwam, dan begon er een lampje te flikkeren en moesten we de knop wat zachter draaien. Nu waren er nogal wat activiteiten op zolder en als de mensen daar liepen dan registreerde de microfoon al te veel geluid. Daarom hadden we wat handdoeken om de microfoon gedaan en hem verplaatst. Dat was een overtreding”. In maart 1986 strafte B&W Rotonde hiervoor door over een periode van vier weken de muziekvergunning in te trekken. Hierdoor raakte de soos, die het toch al niet zo breed had, nog dieper in de problemen, de activiteiten kwamen hierdoor nagenoeg stil te liggen en twee jaar lang werd er gewacht en gehoopt op isolatie van het pand, maar deze plannen stuitten op te hoge koste